proloog

Wolk, Hart, Liefde, Romance, Romantische

We lopen het pad af langs de sloot. De honden volgen op afstand. Laura’s mooie zwartbruine boerenherdershond en mijn kleinere peper-en-zout Schnauzer. Kikkers kwaken er lustig op los. Vogels zingen luidruchtig hun lied. Wij vertellen ons eigen verhaal. Over Laura’s ouders die kort na elkaar overleden. Net als de mijne, al is dat dertig jaar geleden. Ze vertelt ook over haar broertje. Haar broertje dat op tweejarige leeftijd is overleden. In mijn buik kruipt langzaam een wee gevoel naar omhoog

‘Dus zij ook’ denk ik. Dwaal weg van haar woorden. Denk aan mijn broertje. Die ik nooit heb gekend. Die een dag na zijn geboorte overleed. Waar nauwelijks over werd gepraat. Weggestopt in de kantlijn van ons bestaan. ‘Dus je snapt wel..’ Laura’s stem brengt mij terug. Ze vertelt over het gezamenlijk graf van haar ouders en die van het broertje verderop. Ongeveer drie meter. Zo dicht bij. Zo ver af. Met haar broer is ze langs verschillende instanties gegaan om ouders en broertje met elkaar te verenigen. Het was een lange tocht Maar het is gelukt. Ademloos slik ik haar woorden in. Verstop ze, diep in mij. Binnen mij raast een helse storm. Bloedrood. Alles kraakt, rukt en giert. Van buiten reageer ik beheerst. Knik instemmend. Mijn mond maakt kleine meelevende geluidjes.

Laura vertelt over het kleine antieke notenhouten kistje van haar ouders waar haar broertje in wordt gelegd. Over de piepkleine botjes, die zij in haar handen legt. Die zij zacht éen voor éen kust. Het speelgoedautootje. Bleekblauw. Zijn trouwe bondgenoot van al die voorbije jaren. Het verhaal gaat verder. Hoe het graf van haar ouders werd geopend en het kleine broertje tussen hen in wordt gelegd. Dan scheiden onze wegen. Tot een volgende keer wanneer we elkaar weer toevallig ontmoeten. Zo gaat dat met hondenmensen. Je loopt elkaars levens in en uit.

Gepubliceerd door inekewielinga

Welkom op mijn schrijversblog. Op deze blog staan verhalen en gedichten over wat ik meemaak of waarover ik fantaseer. Als vierjarige las ik al Sjors en Sjimmie. Of deed alsof ik las. Lezen en schrijven is voor mij dagelijkse kost. Graag neem ik je mee met wat mij bezighoudt. Graag hoor ik wat je ervan vindt.

9 gedachten over “proloog

  1. Wat een ontroerend, begin van het verhaal. En dat je dan hoort dat er meer mensen zijn met de belevenissen die je terug naar je zelf brengt de emotie die je zelf van binnen voelt.Heel mooi geschreven.

    Like

  2. Het verlies van het broertje “weggestopt in de kantlijn van het bestaan”….Zo treffend geschreven.
    De tegenstellingen ook. De vriendin die openlijk alles vertelt. Die al zo dichtbij de dood van haar broertje is geweest. Zelfs heeft aangeraakt.
    Het maakt heel wat los bij de schrijfster. En bij mij als lezer.

    Like

  3. Het hoort bij die tijd, hè dat er niet meer over zo’n heftig gebeuren werd gesproken en wat was het eigenlijk fout. We weten nu hoe belangrijk het is voor de verwerking dat je er als nabestaanden over praat, zolang je daar behoefte aan hebt. Mooi verwoord, Ineke.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: